26.07.2021, 06:47

Çocuklar bizim aynamız!

"Çocukların nasihate değil, kendilerine örnek olacak rol modele ihtiyaçları vardır."

Joseph Joubet

Ben merkezci yaşadıkça dönüşü olmayan sırf kendimizin ve çekirdek ailemizin mutluluğunu düşünen onun dışında ki herkesi bir tekmeyle savurmak isteyen bir bencilliğe doğrumu gidiyoruz.

Özgür kendini ifade eden çocuklar yetiştirmeye çalışırken farkında olmadan bencil, doyumsuz çocuklar mı yetiştiriyoruz. Bu çocukları yetiştirirken başkalarını rahatsız etmemeleri gerektiğini, özgür çocuğun başkalarını üzen mutsuz eden çocuklar olmaması gerektiğini öğretmeyi ihmal mi ediyoruz acaba? Yoksa aslında ben merkezci yaşamaya okadar çok alışmışız ki “Benim dışımda herkes ölsün”  ruh halimizi mi yansıtıyoruz çocuklarımıza.

“Kendini yetiştirememiş büyüklerin ellerinde çocuklar büyürler ama yetişemezler...”

Çocuklarımızı krallaştırıp sonra da onlardan evrensel görgü kurallarına uymalarını bekliyoruz bu mümkün mü?

Çocuk yetiştirme konusunda sevgili ülkemin hiç bir konuda yapamadığı ölçüde çağ atladığını düşünüyorum! Küçükken hatırlıyorum misafirliğe gidildiğinde terbiyeli bir maymun gibi durmamız beklenirdi, kaşıyla gözüyle annemizden direktifleri alır sabırla beklerdik. Bu çok sıkıldığımız ev gezmeleri bize büyüdüğümüz de sabretmeye kurallarla yaşamaya alışmamız için zemin hazırladı sanırım. Şimdi geldiğimiz durumda ise çocuğuna sus, dur denildiğinde, kurallar hatırlatıldığında şahsiyetine zarar geleceğini düşünen ebeveynlerle dolu etrafımız. Saygı ve terbiye çocuk yetiştirmenin temel taşları değil midir? Evrensel saygı ve terbiye kuralları yok mudur? Elbette ki Çocuklarımızı çok seviyoruz bazı olmadık davranışlarına tahammül etmek zorunda kalıyoruz. Yalnız bazen şunu unutuyoruz başkalarının da bizim çocuklarımızın olmadık davranışlarına tahammül etmek gibi bir mecburiyetleri yok. Çocuklarımız bizim aynamız bizler kuralsız yaşıyorsak onlardan kural bilmelerini bekleyemeyiz. Bizler karşımızdakine üstenci üstenci nezaketten uzak kaba ve saygısız davranışlarla yaklaşırken çocuklarımızdan nezaket beklemek ne kadar gerçekçi? Çocuklarımızı saygı terbiye konuların da alabildiğince özgür bırakırken şunu hiç düşünmüyoruz çocuklar tek başına bizim dışımızda da ortamlara girmeye başladıkların da bu okul olur, konser olur, arkadaş gezmesi olur, evrensel saygı görgü kurallarını en önemlisi insanlık kurallarını hiçe sayarak davrandıkların da o ortamdan dışlanıp tepki almayacaklar mı? İnsanı insan yapan değerleri es geçemeyiz inkar edemeyiz sonra yok saydığımız bu değerler bizi balyoz yemişe çevirir. Dengeyi sağlarsak çocuklarımızın sevilen aranan çocuklar olmasını en önemlisi ise mutlu olan mutlu eden güzel insanlar olmalarını sağlarız.

“Mükemmel değil  iyi insan yetiştirmeyi hedefleyin...”

Doğan Cüceloğlu

Yorumlar (0)